حضرت محمد(ص) فرمودند: هر کس میخواهد شفا پیدا کند باید صبح ناشتا عسل را با اب باران مخلوط کرده و بنوشد.

نیوهل محقق روسی در سال ۱۸۱۳ به این نتیجه رسید که در بیماران کلیوی عسل بهترین ضدعفونی کننده مجاری ادرار به شمار می اید و ان پادزهر خوبی برای سموم مختلف میباشد. اگر مخلوط با اب باران یا اب مقطر تغذیه شود باعث زیاد شدن ادرار. رفع تشنگی و خرد شدن سنگ های کلیه و مثانه میگردد.

در کتابهای مختلف پزشکی راجع به اثر عسل در بیماریهای کلیوی اشاره شده است و ان را به ویژه در کاهش شدت درد توصیه میکنند و علت ان این است که در عسل حاوی مقدار ناچیزی پروتئین است و تقریبا فاقد نمک می باشد. این دو ماده نقش مخالفی در عوارض کلیوی دارند.عسل را با خیسانده گیاهان دارویی میخورند. پزشکان عسل را با جوشانده نسترن (۳۰ گرم میوه نسترن در یک لیتر اب ) با عصاره ترب سیاه (یک فنجان در روز) و در مورد رفع سنگ کلیه مصرف عسل را با روغن زیتون و اب لیمو (یک قاشق سوپ خوری ) ۳ بار در روز توصیه میکنند.

قندهای موجود در عسل بیشتر از نمک تغذیه شده . ورم های فیستولی لوله های ادراری را از بین میبرد. پژوهشگران معتقدند که عسل مستقیما روی کلیه اثر کرده و غیر مستقیم ادرار را زیاد میکند و با تغذیه ۱۰۰ گرم و سپس ۵۰ گرم عسل در روز رنگ ادرار روشن میشود و باسیل ها (میکروبهای زیان بخش) از بین میروند و عسل تیره را بیشتر سفارش میکنند. اگر چه عسل را به عنوان وسیله پیشگیری در بیماریهای کلیوی توصیه میکنند با وجود این لازم است که از لحاظ مقدار با نظر و تجویز پزشک مصرف شود.