| تبليغات | X |
عسل و حافظه
رسول اکرم (ص) فرمودند: " عسل مایعی است که به قوه حافظه کمک میکند. هر کس که میخواهد حافظه اش زیاد شود باید عسل بخورد"
دانشمندان آمریکایی به تازگی دست به آزمایشهای جالبی زده اند . آنها در یک نوبت به افراد مسن از نوشابه هایی که با گلوکز شیرین شده بود و در نوبت دیگر از نوشابه هایی که با ساخارین شیرین شده بودند. استفاده کردند. این محققان برای ازمایشهای حافظه این افراد یک سری تست های روانی درباره حافظه . به انها محول کردند و به وسیله این تست ها پارامتر های حافظه انها را اندازه گیری کردند. نتیجه این ازمایشها معلوم کرد هنگامی که افراد به جای نوشابه های ساخارینی از نوشابه های حاوی گلوکز استفاده میکنند . در انجام تست های حافظه موفق تر هستند .بخصوص در زمینه به خاطر سپردن لغات موفقیت آنها چشمگیر است.
از طرفی ویتامین d موجود در عسل اعمال بین کلسیم و فسفر را تنظیم میکند و در نتیجه اعصاب کار خود را خوب انجام میدهد. اعصابی که با یونهای کلسیم و فسفر همبستگی دارند. امروزه معلوم شده است تمام نقاط انها نگهدارنده حافظه میباشند. از نظر علمی صمغ موجود در عسل نمیگذارد جدار عروق سفت شود و حالت الاستیسیته خود را از دست بدهدو جدار عروق را نرم نگه میدارد و در نتیجه مواد غذایی بهتر به مغز و اعصاب میرسد و مطالب بهتر در حافظه می ماند و کمتر به دست فراموشی سپرده میشود. ازسوی دیگر عسل دارای مقدار فراوانی گلوکز است.دانشمند عسل شناس هوماد در صد مواد شیره عسلی اسپرس را با عسل فراهم شده از اسپرس چنین مقایسه کرده است.
عسل وحساسیت (آلرزی)
بعضی افراد نسبت به عسل حسایت دارند و خوردن آن باعث خشکی دهان. تنگی نفس. اسهال خونی و حتی بعضی از بیماریهای پوستی میگردد. آنها نباید حتی به مقدار بسیار کم هم عسل تغذیه نمایند. کودکان بیشتر به عسل حساسیت داشته و در صورت عدم سازش با آنها باید از مصرف آن خود داری کرد.
