قندهای عسل با شیرینی فراوانی که دارند به دندانها هیچ صدمه نزده بلکه میتواند انها را سفید و لثه ها را محم سازد. پروفسور واکسور گستوف عقیده دارد چنانچه شکر مدتی در دهان بماند به وسیله باکتری تجزیه شده و موجب ایجاد اسید لاکتیک در دهان مینماید که برای دندانها مضر است. ولی عسل بر خلاف شکر چون دارای یک نوع انتی بیوتیک طبیعی است هیچ گونه اسیدی در دهان تولید نکرده و دندانها را ضد عفونی مینماید. به همین جهت مصرف ان برای دندان ها )مخصوصا اطفال( نه تنها هیچ ضرری نداشته بلکه مفید نیز میباشد.
مک لدان پزوهشگر امریکایی معتقد است که چای حاوی فلورین بوده و داروی موثر جلوگیری از فساد دندان میباشد.مشروط بر اینکه با عسل نوشیده شود. اگر چای با قند یا شکر نوشیده شود این خاصیت از بین میرود. به همین دلیل است که اکثر دانشمندان روسی از جمله راف شیرین کردن چای با عسل را به جای قند توصیه میکند .
فیلیپس محقق امریکایی معتقد است که دادن یک قاشق چای خوری عسل به کودکان در شیشه انها مانع پوسیدگی دندانهای انها میشود.
جهت محکم نمودن لثه ها عسل را با سرکه انگور مخلوط کرده و بر لثه ها می مالند و ماساز میدهند. تکرار این عمل چند بار در روز چرک لثه ها را زایل و گوشت به مرور ترمیم میابد.
حضرت محمد (ص) فرمودند:" که خوردن عسل .استعامال بوی خوش . سوارکاری و نگاه کردن به سبزه نشاط آور است."
میدانیم که مردم مدت ها به طور معمول عسل را از نظر بهبود بخشی دستگاه عصبی مصرف میکردند.حتی مشاهدات بالینی هم ثابت کرده است که عسل برای اعصاب مفید میباشد.
پروفسور بوگولپوف و کیسوا بیمار مبتلا به داء الرقص (انقباض تشنج آور ماهیچه ها) را با مصرف عسل تحت معالجه قرار دادند و بعد از ۳ هفته در مان (بدون استفاده از تجویز داروهای دیگر ) نتایج به دست آمده بسیار خوب بود. خواب بیماران طبیعی شد. دیگر سردردی وجود نداشت. حالت ناتوانی و عصبی در بیماران کاهش یافت و بیماران نیرو گرفتند.
در مورد برخی بیماریهای دستگاه عصبی مرکزی . میتوان عسل غنی شده از ویتامین را توصیه کرد که حاوی اسید گلوتامیک هستند. اگر چه مزه اش ناخوش آیند و قی آور است در صورتی که با عسل مخلوط شود اثر نامطلوب آن از بین خواهد رفت و اثر درمانی آن عسل نیز که با اسید مذکور مخلوط شده موثرتر و سودمند تر خواهد بود.
عسل و بیماری قلبی
رسول اکرم (ص) فرموده اند: "بهترین نوشیدنیها عسل است که به قلب نشاط میبخشد و سینه را گرم میسازد و به قوه حافظه کمک میکند."
ثابت شده است که عسل به علت داشتن گلوکز زیاد که سهل التجزیه و انرژی زاست تاثیر بیار مهمی روی عضلات قلب در انواع مختلف بیماریهای قلبی دارد. طرفی باعث تحریک و تقویت قلب و هم چنین باعث گشاد شدن رگ ها شده و جریان خون را درون شریان های انشعابی افزایش میدهد از طرف دیگر سبب بهبود وضع فشار مایعات بدن شده و فشار خون را تنظیم و از سکته قلبی جلوگیری مینماید.
بنا به گفته پرفسور گولومپ اگر بیماران قلبی روزانه ۵۰ الی ۱۴۰ گرم عسل به مدت ۲ ماه مصرف نمایند در انها بهبودی حاصل خواهد شد و ترکیبات خونشان به حالت عادی بازگشته و مقدار هموگلبین خون افزایش میابد و ضربان قلب نیز متعادل میگردد.
دکتر جـ -ن توماس در مقاله ای در نشریه lanent میگوید:(( در موارد ضعف قلب مشاهده شده است که عسل میتواند تاثیر زیادی در بازگرداندن فعالیت قلب و زنده نگهداشتن بیماران داشته باشد.)) قلب نوعی عضله است و مانند تمام عضلات دیگر به وسیله عسل بر انگیخته شده و انرژی مورد نیاز عضله خسته شده اش را تامین میکند.
شیمرت از عسل برای تقویت قلب پس از انجام یک عمل جراحی سخت نام برده است و ان را روی ۲۶ بیمار مبتلا به آنژین دوپواترین (۱۰ میلی گرم در روز ) تزریق کرده و دگرگونی و بهبودی حالت کلی انها بسیار خشنود کننده بوده است.
زایس با تزریق عسل در قلب یک بیمار هفتاد ساله که اعضای پایین کالبد او ورم کرده بود نتایج خوبی بدست اورد.
متس نیز ۱۰ میلی گرم عسل را به مدت ۱۲ روز طی اختلاف هر چهار روز یک بار همراه با strophantine
به بیماران قلبی تزریق نموده و نتایج سودمندی به دست اورده است. این روش درمانی در مورد ضعف قلب ناشی از مسمومیت و نیز آثار پس از بیماریهای تیفوس و دیفتری به کار رفته و نتایج خوبی داشته است.
لونارد به بیاران قلبی که از بیخوابی رنج میبرند یک لیوان شربت عسل ولرم (عسل محلول در آب )پیش از خوابیدن و شب هنگام توصیه میکند.
خوردن عسل تپش قلب را تنظیم میکند .تهران:پایگاه اینترنتی بهداشت پژروهشگران نوشته است خوردن عسل یکی از بهترین راه های درمان تپش قلب است و بهترین روش درمانی ان خوردن یک لیوان آب ولرم و یک قاشق عسل و نصف لیمو ترش قبل از خوابیدن است.
ادامه مطلب...
کاربرد عسل در درمان بیماریها
رسول اکرم (ص) می فرماید:بهترین نو شیدنیها عسل است که به قلب نشاط می بخشد وسینه را گرم میسازدو به قوه حافظه کمک می کند.
ثابت شده است که عسل به علت داشتن گلوکز زیاد که سهل التجزیه و انرزی زاست تاثیر بسیار مهمی روی عضلات قلب در انواع مختلف بیماریهای قلبی دارد.از طرفی باعث تحریک و تقویت قلب و هم چنین باعث گشاد شدن رگها شده و جریان خون را در درونشریانهای انشعابی افزایش می دهد از طرف دیگر سبب بهبود وضع فشار مایعات بدن شده وفشار خون را تنظیم واز سکته قلبی جلوگیری می نماید.
بنا به گفته پرفسور گولومب اگر بیماران قلبی روزانه 50 ال 140 گرم عسل به مدت 2 ماه مصرف نمایند در انها بهبودی حاصل خواهد شد و ترکیبات خونشان به حالت عادی بازگشته ومقدار هموگلوبین خون افزایش می یابد و ضر بان قلب نیز متعادل می گردد..
شیمرت از عسل برای تقویت قلب پس از انجام یک عمل جراحی سخت نام بردهاست و ان را روی 26 بیمار مبتلا به دوپراترین(10 میلی گرم در روز )تزریق نموده و دگر گونی و بهبودی حالت کلی آنها بسیار خشنود کننده بوده است..
متس نیز 10 میلی گرم عسل را به مدت 12 روز طی اختلاف هر چهار روز یک بار همراه با Strophantine به بیماران قلبی تزریق نموده ونتایج سودمندی به دست آورده است.
این روش درمانی در مورد ضعف قلب ناشی از مسمومیت ونیز اثار پس از بیماریهای تیفوس و دیفاری به کار رفته و نتایج خوبی داشته است.
لونارد به بیماران قلبی که از بی خوابی رنج می برند یک لیوان شربت عسل ولرم(عسل محلول در اب)پیش از خوابیدن و شب هنگام توصیه می کند.
وخلاصه خوردن عسل تپش قلب را تنظیم می کند.
به نام خدا
ن والقلم و ما یسطرون
عسل یکی از هدیه های ارزنده و پر ارزش طبیعت می باشد که در قرآن کریم از آن به عنوان ((فیه شفاء للناس))( شفای مردم در آن است ) یاد می کند.
از هر علمی بهترینش را فرا گیرید، همانا زنبور عسل از هر گلی زیبا ترینش را بر می گزیند. از او دو گوهر گرانقدر تولید می شود" در یکی از آن دو (عسل) شفای درد مردم ودر دیگری نور و روشنایی (موم) است. حضرت علی( علیه السلام )
(کتاب دکتر مرتضی علی آقایی(عضو گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران) و سید حسین میر نظامی ضیابری)