طریقه مصرف                    

1. می توان از طریق جویدن یا بصورت پودر مخلوط با یک لیوان اب قبل یا بعد از غذا نوشید (نا شتا ارجحیت دارد )
2. افرادی که از طعم گرده خوششان نمی اید می توانند ان را با عسل به نسبت 1به 1 و یا 2 به 1 مخلوط و استفاده نمایند.
3.  جهت استفاده اسانتر مصرف کردن می توان ان را داخل کپسولهای خوراکی ریخته و تناول نمود.
4.  مورد استفاده به عنوان مکمل در بسیاری از تولیدات بهداشتی با مصارف خارجی .

پیشنهاد  مقدار مصرف و مدت مصرف

مقدار مصرف گرده در روز 30 گرم (دو قاشق سوپ خوری) و مدت مصرف آن می تواند چند حالت متفاوت داشته باشد یک دوره یک ماهه پس از پایان هر فصل یا دوبار در سال یکی در اوایل پاییز و دیگری در اواخر زمستان . اگر فقط یک بار در سال قصد استفاده از ان را دارید . بهتر است فصل بهار را انتخاب کنید.

طب ایرانی

سالهای زیادی است که در دارو سازی آلمان تزریق نمودن عسل رواج دارد(عسل       Woelm  M2)

     ) این روش چنین است که ۲۰ تا ۴۰ در صد عسلی را که با دستگاه صافی بسیار ریز ذزات کوچک موم وغیره را از آن گرفته اند پیش از آنکه در آمپول(سرنگ ) ریخته شود. در این حال در رگ ها تزریق می شود. عسلی  که بدین گونه تزریق می شودهمسان گلوکزی است که به همین روش تزریق می گردد(از نظر غلظت). این روش را            Ammich      و سایر پژوهشگران روی ۴۰۰ بیمار آزمایش نمودند ونتیجه گرفتند که در اثر تزریق به روش      Woelm     قند خون سریعا افزایش یافته ومانند تزریق گلوکز بسته به خصوصیات بیماران کمک فراوانی نموده است.

بودینگ پژوهشگر روسی در سال ۱۹۱۷ آزمایشهای گوناگونی انجام داد ونتایج نشان دادند که خواص شفابخش عسل عمدتا به خاطر گلوکز در آن است که بعد از مصرف مستقیما وارد خون شده وتاثیر نیرو بخشی در سیستم خون رسانی دارد به همین جهت می توانان را از تریق ورید باب تزریق نمود.

گلوکز یک دارویی است کهمی تواند مستقیما در خون تزریق شود اما عسل نه تنها گلوکز دارد بلکه دارای املاح معدنی. انزیمها. اسیدهای عالی. ویتامین. پروتئین و سایر مواد مهم می باشدو این یکی از مزایای بسیار مهم عسل نسبت به گلوکز تزریقی می باشد.

روشهای مصرف عسل

1.روش مستقیم عسل(روش خوراکی)

عسلی که به عنوان دارو مورد استفاده قرار می گیرد باید طبیعی واز نوع خالص بوده وبه وسیله زنبور عسل از شهد گلها تهیه شده باشد وتقلبی وساختگی نباشد که در این صورت از خواص طبیعی عسل بر خوردار نخواهد بود.

افرادی که عسل را به ععنوان دارو مصرف می کنند ویا همراه با گیاهان دارویی. غذا وغیره مورد استفاده قرار می دهند باید توجه داشته باشندکه مقدار مصرف وساعات جذب نقش مهمی را در درمان بیماری دارد.از طرفی عسل کربو هیدراتی  است که خیلی زود حل وجذب میگردد ومصرف زیاد آن موجب بالا رفتن قند خون شده وروی کارهای طبیعی غده های لوزالمعده تاثیر می گذارد.لذا قبل از خوردن عسل به عنوان دارو .بیمار اول باید بداند تا چه اندازه تحمل جذب کربو هیدرات را دارد .این مقدار برای افراد متفاوت بوده وبیمار باید میزان عسل مصرفی را با میزان جذب کربو هیدرات منطبق سازد.از نظر دارویی بهتر است عسل به صورت محلول در اید. ازمایشات نشان داه است که مقدار مصرف روزانه عسل به عنوان دارو در اشخاص به شرح زیر است:

الف: بزرگسالان 100 الی 200 گرم در 24 ساعت. صبح 30 تا 60 گرم. بعد از ظهر 40 تا80 گرم. شب 30 تا 60 گرم

ب:خردسالان:30 گرم یعنی سه قاشق چای خوری در روز (صبح .ظهر .شب)

توضیح: وزن تقریبی یک قاشق چای خوری عسل 10 گرم مربا خوری 20 گرم و غذا خوری 40 گرم است.