عسل همراه با موم که از نظر گرده گل . بره موم و موم غنی است در مورد سینوزیت . زکام اسپاسمی. ناراحتی های تنفسی . ورم معده و ورم لثه موثر است .در رابطه با برفک دهان آن را باید جوید.

لازم به ذکر است که موم ماده ای است که دستگاه گوارش انسان و سایر جاندران قادر به تجزیه مولکولهای آن نیستند" یعنی پس از تغذیه جذب نمی شود و به همان صورت که تغذیه شده است از بدن دفع می گردد " اما  می تواند به سرعتبه وسیله پوست جذب شود به همین دلیل امروزه آن در ساخت وسایل بهداشتی آرایشی نظیر کرم ها ، پما دها ، ماسک های زیبایی صورت و غیره از اهمیت بسزایی بر خوردار است.

جان ویس پزوهشگر آمریکایی جویدن فرآورده ای از موم و عسل را برای پاک کردن راه های بینی و حلق توصیه می کند و در مورد سینوزیت ، تنگی نفس و زکام آن را دارویی بی نظیر می شناسد. برای این کار بیماران باید هر نصف قاشق مربا خوری عسل با موم مصرف نموده و موم آن را یک ربع بجوند.

جویدن موم عسل زنگ دندانها را می زداید و لثه ها را محکم می کند . جویدن نقل های تهیه شده با عسل و موم باعث ازدیاد ترشح بزاق جهت فعالیت ترشحی و حر کتی معده و سوخت و ساز بدن شده و اثر قابل توجهی روی گردش خون و ظرفیت کار ماهیچه ها دارد. این نقل ها به افراد سیگاری که تمایل به ترک آن دارند می تواند کمک بسیار مهمی نماید.

از دوستان اگر کسی خواستار عسل طبیعی می باشد می تواند به همین سایت عسل درمانی مراجعه نماید.

عسل و کودکان                             

حضرت علی (ع) می فرماید:"عسل شفای هر دردیست" 

عسل یک غذای مفید برای کودکان بوده  ودر رشد آنها تاثیر بسزایی دارد و بهتر است به جای شکر در غذای آنان استفاده شود مشروط بر اینکه آن از 30 تا 40 گرم یعنی 3 قاشق چای خوری 3 بار در روز بیشترنباشد. نباشد                                                                                       

عسل در موارد زیر برای کودکان سودمند است

1.ضد کم خونی :عسل باعث افزایش هموگلبین خون در کودکان ضعیف و مریض که دچار سوء هاضمه  هشتند، می گردد وبه علت داشتن ویتامین B در رشد و نمو آنان تاثیر زیاد دارد زیرا عسل در دستگاه گوارش آنها به راحتی جذب می شود.

2. در درمان اسهال خونی خفیف عسل مفید واقع می شود.

3. در درمان شب ادراری اطفال مفید بوده و باعث جذب آب ، نگهداشتن رطوبت و کاهش میزان کلسیم خون آنان می گردد به شرط آنکه صبح و شام به میزان  معقول (یک قاشق چای خوری) عسل تغذیه نمایند.

4. نقش عسل در اطفال زمانی اهمیت پیدا می کند که نوزاد از شیر مادر محروم بوده و مجبور باشد از شیر تازه گاو تغذیه نماید. علت آن است که شکری که در شیر ریخته می شود و به نوزادان داده می شود باید اول تبدیل به گلوکز شده و بعد به خون انتقال یابد در صورتی که در عسل گلوکز و فروکتوز مستقیما جذب خون می شوند.

5. در درمان برفک دهان اطفال یک قاشق چای خوری عسل یا عسل مخلوط با آب لیمو به طفل داده شود تا مضمه نماید اگر چه خورده یا بیرون ریخته شود باز اثر خود را دارد .

پزوهشگران آمریکایی نیز عسل را در تغذیه کودکان به کار برده اند. در آغاز نصف قاشق قهوه خوری در هر 24 ساعت و رفته رفته تا دو قاشق افزایش داده شد. کودکانی که با عسل تغذیه شدند به واسطه حالت شادی بخشی که در دستگاه گوارش آنها دیده شد هیچگاه نشانه باد خیزی (نفخ) در روده آنها مشاهده نگردید.

میکائلیس پزوهشگر آمریکایی عسل را برای درمان گند زایی و در مان گلوی کودکان به کار برده و نتیجه خوبی به دست آورده است.

عسل هایی که از گل های خوشبو به دست آمده اند آرام بخش هستند و بچه های نا آرام پس از خوردن آنها به زودی به خواب می روند.

پیشگیری از گرفتگی های رگ های خونی با عسل

واشنگتن:مصرف عسل از گرفتگی رگ های خونی جلوگیری می کند .

به گزارش پایگاه اینترنتی انانوا ، مصرف روزانه عسل به علت افزایش میزان انتی اکسیدان در خون از گرفتگی رگ های خونی جلوگیری می کند.

بر همین اساس فردی که روزانه چند قاشق عسل مصرف کند آنتی اکسیدان  و مواد محافظ بیشتری را در خون ذخیره می کند که این مواد از گرفتگی رگ های خونی جلوگیری می نماید.

عسل ودستگاه گوارش

رسول اکرم (ص)می فرماید: اگر چیزی شفا هست در خوردن عسل هست.

عسل بی چون و چرا در به کار انداختن دستگاه گوارش بسیار نافع هست وتاثیر سودمندی روی هضم غذا دارد وملین مفیدی است اگر مداوم خورده شود باعث فعالیت طبیعی جهاز هاضمه می گردد به همین علت است که ان را از قدیم دوست معده نام نهاده اند. مشاهدات بالینی نشان داده اند در صورتی که عسل با سایر غذاها خورده شودباعث کاهش اسیدهای اضافی معده می گردد و همچنین مشخص شده است که اگر موقع عکس برداری از معده از سولفات باریم وعسل استفاده شود یکی دوساعت بیشتر از سولفات باریمی که به تنهایی مصرف شود در معده می ماندوتصویر عضو نیز بر روی فیلم واضح تر نمایان می گردد.

عسل به عنوان داروبرای درمان امراض معده مانند:زخم معده. ورم معده و روده موثر است.به علت داشتن آهن و منگنز به هضم غذا کمک کرده و ترشح شیره معده را به حالت طبیعی بر می گرداند ودردهای معده را از بین می برد. از طرفی دارای کنش دو جانبه می باشد .

اول واکنش موضعی:که مانند بهم آمدن زخم های خارجی موجب بهم آمدن زخم معده می گردد. دوم کنش تقویت کننده دارد که به طور یکجا روی بدن به ویزه روی دستگاه عصبی است..کنش اخیر آنقدر اهمیت دارد که امروزه قبول کرده اند پیدایش زخم های معده و اثنی عشر مربوط به عدم تعادل گیرندگی عصبی این اندامها ست.

بدین ترتیب پزشکی آزمایشی و بالینی امروز گواهی می دهند که عسل بهترین دارو برای درمان زخم های معده و اثنی عشر است.

کاربرد عسل در درمان بیماریها

رسول اکرم (ص) می فرماید:بهترین نو شیدنیها عسل است که به قلب نشاط می بخشد وسینه را گرم میسازدو به قوه حافظه کمک می کند.

ثابت شده است که عسل به علت داشتن گلوکز زیاد که سهل التجزیه و انرزی زاست تاثیر بسیار مهمی روی عضلات قلب در انواع مختلف بیماریهای قلبی دارد.از طرفی باعث تحریک و تقویت قلب و هم چنین باعث گشاد شدن رگها شده و جریان خون را در درونشریانهای انشعابی افزایش می دهد از طرف دیگر سبب بهبود وضع فشار مایعات بدن شده وفشار خون را تنظیم واز سکته قلبی جلوگیری می نماید.

بنا به گفته پرفسور گولومب اگر بیماران قلبی روزانه 50 ال 140 گرم عسل به مدت 2 ماه مصرف نمایند در انها بهبودی حاصل خواهد شد و ترکیبات خونشان به حالت عادی بازگشته ومقدار هموگلوبین خون افزایش می یابد و ضر بان قلب نیز متعادل می گردد..

شیمرت از عسل برای تقویت قلب پس از انجام یک عمل جراحی سخت نام بردهاست و ان را روی 26 بیمار مبتلا به دوپراترین(10 میلی گرم در روز )تزریق نموده و دگر گونی و بهبودی حالت کلی آنها بسیار خشنود کننده بوده است..

متس نیز 10 میلی گرم عسل را به مدت 12 روز طی اختلاف هر چهار روز یک بار همراه با Strophantine به بیماران قلبی تزریق نموده ونتایج سودمندی به دست آورده است.

این روش درمانی در مورد ضعف قلب ناشی از مسمومیت ونیز اثار پس از بیماریهای تیفوس و دیفاری به کار رفته و نتایج خوبی داشته است.

لونارد به بیماران قلبی که از بی خوابی رنج می برند یک لیوان شربت عسل ولرم(عسل محلول در اب)پیش از خوابیدن و شب هنگام توصیه می کند.

وخلاصه خوردن عسل تپش قلب را تنظیم می کند.

سالهای زیادی است که در دارو سازی آلمان تزریق نمودن عسل رواج دارد(عسل       Woelm  M2)

     ) این روش چنین است که ۲۰ تا ۴۰ در صد عسلی را که با دستگاه صافی بسیار ریز ذزات کوچک موم وغیره را از آن گرفته اند پیش از آنکه در آمپول(سرنگ ) ریخته شود. در این حال در رگ ها تزریق می شود. عسلی  که بدین گونه تزریق می شودهمسان گلوکزی است که به همین روش تزریق می گردد(از نظر غلظت). این روش را            Ammich      و سایر پژوهشگران روی ۴۰۰ بیمار آزمایش نمودند ونتیجه گرفتند که در اثر تزریق به روش      Woelm     قند خون سریعا افزایش یافته ومانند تزریق گلوکز بسته به خصوصیات بیماران کمک فراوانی نموده است.

بودینگ پژوهشگر روسی در سال ۱۹۱۷ آزمایشهای گوناگونی انجام داد ونتایج نشان دادند که خواص شفابخش عسل عمدتا به خاطر گلوکز در آن است که بعد از مصرف مستقیما وارد خون شده وتاثیر نیرو بخشی در سیستم خون رسانی دارد به همین جهت می توانان را از تریق ورید باب تزریق نمود.

گلوکز یک دارویی است کهمی تواند مستقیما در خون تزریق شود اما عسل نه تنها گلوکز دارد بلکه دارای املاح معدنی. انزیمها. اسیدهای عالی. ویتامین. پروتئین و سایر مواد مهم می باشدو این یکی از مزایای بسیار مهم عسل نسبت به گلوکز تزریقی می باشد.